پیاز داغ

ادبی

رمضان عادت یا عبادت

رمضان عادت یا عبادت

ماه رمضان هر سال با برکت و رحمت و مغفرت فراوانش از راه میرسد و مجالس متعدد قرائت قرآن کریم در منازل،حسینیه ها و مساجد برپا میگردد.هر یارب خالصی که به آسمان پربکشد،باعث مباهات خدای بزرگ بر ملائک میشود . قرآن مبین نوری رحمانی است که شب سیاه روزگار امروز سخت به آن محتاج است اما دردا و دریغا که از این فرصت الهی فقط برای پاسخ به عادتی دیرینه و بجای آوردن رسمی که نیاکان ما باتوجه به نیاز آنروز خود  بنا نهاده اند ،استفاده میشود.قرآن نسخه ی شفا بخش الهی برای درد ها ی روحی و جسمی بشر است حال اگرفقط به خواندن نسخه بسنده کنیم و  دارو هایی که در آن نوشته شده بی استفاده بماند، آیا درد های بسیار انسان درمان میگردد؟؟

قرآن در خطابی بنیان کن و عظیم همه ی انسان ها را به فهم و درک و علم آموزی دعوت کرده آیا بی انصافی نیست که در فهم و آموختن مفاهیم خود قرآن - که نور مبین است - هیچ زحمتی به خود ندهیم؟؟

این عادت دیرینه که هر شب یک جزء قرآن حتما خوانده شود  ، بر مبنای کدام امر قرآنی یا سنت نبوی است؟؟«فاقرءو ما تیسرمن القرآن» امر ارزنده الهی است که فرمان میدهد هر چه ممکن است قرآن بخوانید ، چون در فضای مردمی عرب زبان نازل شده قطعا صرف خواندن نیست وحتما برای فهمیدن و مقدمه عمل قرار گرفتن است . سال هاست هر شب ماه مبارک رمضان دعای ارجمند افتتاح میخوانیم اما یک جمله از آن آنگونه که باید دریافت کرده ایم که راه ما را به سمت خدا هموارتر کند؟ راستی بنا به "عادت "در مسجد گرد هم میاییم یا برای عبادت؟

اینکه یک نفر با شتاب فقط عربی فرآن بخواند و بقیه اگر حرف نزنند با گوشی هایشان بازی کنند یا در فکر کود و سم گوجه و قسط و بدهکاری هایشان باشند ،میتواند هدایتگر جامعه به سمت فلاح و رستگاری باشد؟! اگرهر شب ربع یک جزء قرآن کریم با صورت و لحنی دلنشین تلاوت و بقیه وقت به احکام و مطرح در آن آیات بینات پرداخته شود و پیام های انسانی اجتماعی آن شکافته گردد و شبهاتی که هر روز مثل قارچ از جانب مخالفان در فضای ذهنی جوانان رشد میکند ،پاسخ داده  و آنگاه زیبایی های عرفانی دعای افتتاح و نیایش های خالصانه پیشوایان معصوم به جان های تشنه رسانده شود ، جز آنکه از رسم و عادتمان گذشته ایم به کدام حکم فقهی و عقلی عمل نکرده ایم؟!!آیا باید مروج مفاهیم دین مان باشیم یا پاسبانان متعصب عادت هایمان؟؟

آیا اینگونه برگزار کردن مراسم دینی پاسخگوی این هجوم همه جانبه ی اندیشه های مخالف هست ؟اگر نیست آنان که مانع تغییر به سمت فهم و تدبر بیشتر و طرح مفاهیم قرآنی اند،برای آخرت خود پاسخی دارند؟

رمضان به این خاطر مبارک است که ما را به خدا نزدیکتر کند واین مهم با عبادت همراه با معرفت میسر میشود اما امروز انگار ارزش عادتهایمان بیشتر است !!                                                                            قاسم درویشی -دوراهک

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم تیر 1393ساعت 1:43  توسط قاسم درویشی  | 

سزارین12 میلیون تومانی

خانمی از شهرستان دیر با بارداری پرخطر دوقلو روز دهم فروردین 93 در بیمارستان شهدای خلیج فارس بوشهر مورد عمل سزارین قرار گرفت . به خاطر سهل انگاری عامل انسانی در اتاق عمل و بویژه در بخش زنان ، بیمار دچار خونریزی شدید داخلی شدند .با انجام عمل دوم هم خونریزی کنترل نشد وبه عمل سوم انجامید و پس از آن 9 روز در آی سی یو جراحی بستری شد . پس از بهبودی نسبی و ترخیص ، صورت حسابی که بیمارستان دست شوهرش داد حدود 12 میلیون تومان بود . کارگری که حقوق ماهیانه اش حدود 1 میلیون تومان بیشتر نیست. این فقط هزینه بیمارستان بود که اگر مخارج رفت وآمد ،9روز اقامت در بوشهر  و دارو ووسایل پزشکی تهیه شده از بیرون را به آن اضافه کنیم ، سر به 15 میلیون تومان میزند . عمل سزارین که برای بارداری دو قلو هزینه زیادی ندارد ،برای این خانواده معادل حقوق 15 ماه تمام شد . دست مریزاد ! کادر درمان بخش زنان ؟؟؟!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم فروردین 1393ساعت 14:35  توسط قاسم درویشی  | 


Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

شکنجه گاه  ، یا بخش زنان بیمارستان خلیج فارس بوشهر

خانمی با بارداری پر خطر دوقولو در روز دهم فروردین 93 تحت عمل شتابزده سزارین توسط خانم دکتر (ر) قرار گرفت. آنقدر شتابزده که سرکار خانم دکتر چند دقیقه دراتاق عمل وکنار بیمار نماندند که آغاز بازگشت بدن را به حالت اولیه مشاهده کرده سپس دستور بخیه بدهند. آنگاه با فشارخون 17 دراتاق بهبودی به امید یک پرستار رها کرده بیرون رفتند.

پس از تزریق دارو بیمار با فشار خون 12 ودر حالیکه بعلت بی حسی از ناحیه کمر به پایین دردی را احساس نمی کردند به بخش زنان و زایمان بیمارستان شهدای خلیج فارس بوشهر منتقل شدند.بدن بیمار هر ساعت نسبت به ساعت قبل متورم تر و حال عمومی وی بدتر و فشارپایین تر می آمد درحالیکه خانم های سزارین کرده دیگر در بخش حضور داشتند پس از سه چهار ساعت میتوانستند بنشینند یا چیزی بنوشند وروند بهبودی آنها به وضوح قابل لمس بود.آه وناله و التماس های چندین و چندباره همراه بیمار که خود مادری مجرب و  سزارین کرده ، بود در رییس بخش زنان آن شب نحس ( 10/1/93 )موثر واقع نشد که وضعیت واقعی را دقیقا به پزشک اطلاع دهد و او را به اصرار به بالین بیمار فراخواند . باهر بار مراجعه و اعتراض با این پاسخ رو به رو می شد که ((خانم این وضعیت طبیعی است))در ساعت 5/4 صبح روز 11/1 بیمار بینایی هر دو چشم را از دست داده موضوع به رئیس بخش زنان ، - که بی رحم تر از شکنجه گران ابوغریب بود و فقط صدایش را بلند میکرد - اطلاع داده شد ولی دریغ از هیچ اقدام موثری فقط چند بار فشار خون گرفتند و مایعاتی را عوض کردندکه به علتی که برای ما معلوم نیست یک پنجم داروی جمع کننده رحم از راه رگ به بدن بیمار وارد نشده و مایعات دیگر هم به همین منوال .

یکی دو تن از پرستاران بخش که گویا وجدان بیدارتری داشتند گاه می آمدند و سری می تکاندند که چرا وضعیت ایشان اینطور است؟

ساعت حدود5 صبح بیمار به خاطر درد شدید ناشی از خارج نشدن حتا یک قطره از مایعات بدن ، به حالت اغما فرو رفت و تا ساعت حدود 7 که پزشکشان آرام آرام تشریف آوردند، با هموگلوبین 4 و فشار بسیار پایین و حالت اغما وبدن متورم با تشخیص خونریزی داخلی به اتاق عمل انتقال یافت درحالیکه12 ساعت وقت طلایی از دست رفته بود.پس از عمل دوم و تخلیه رحم هم نتوانستند خونریزی را کنترل کنند که روز بعد  به عمل سوم انجامید و از آن پس 9 روز در آی سی یوی جراحی بستری شد و درحالیکه آنزیم های قلبی  فوق العاده بالا و پلاکت بسیار پایین ریه ها پر از آب بدن به شدت متورم و پس از تزریق 12 کیسه خون هموگلوبین 5 بود و عوارض فراوان و دیگری که شرح آن به درازا می کشد.

دو روز اول هربار که وضعیت را به سوپروایزر وقت بیمارستان درمیان می نهادیم به تندی صدایش را بلند میکرد که: آغا تعطیلی است بیمارتان را به هرکجا که میخواهید ببرید؟!! به هرکجا که میخواهید شکایت کنید!

راستی ازرئیس بخش زنان ، بر اساس گزارشی که همان رئیس بخش کذایی تنظیم کرده به کجا باید شکایت کرد؟!گزارش هایی که خانم مسئول اتاق عمل به رخمان کشید.آیا واقعا این پاسخ یک انسان متعادل است ؟ و آیا منطقی است که بیمار بیهوش را ازاتاق عمل مجهزترین بیمارستان استان بیرون آورد؟و انگاه او را به کجا باید برد؟ چه بیمارستانی حاضر است در ان تعطیلی ،خبط و خطا و بی اعتنایی  این خانم های بی رحم را جبران نماید؟!

البته سعی و تلاش پزشکان متخصص و پرسنل محترم آس سی یوجراحی در مدت 9روز که منجربه نجات جان بیمار شد قابل تقدیر و تشکر است اما آیا رئیس بیمارستان و رِئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر با داشتن این کادردرمان دربخش زنان ونداشتن  این مقدار نظارت  نباید خجالت بکشند؟!

واکنون این شکایت من است البته نه در دایره شکایات بیمارستان که به درگاه خدایی که خود هم شاهد وهم قاضی است وبه آه سوزناک مادری از پشت شیشه آی سی یو ترتیب اثر خواهد داد.                 قاسم درویشی

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم فروردین 1393ساعت 12:23  توسط قاسم درویشی  | 


چی می شد اگه خدا

امروز به حرف هامون گوش نمی کرد چون دیروز به دستوراتش خوب عمل نکردیم

چی می شد اگه خدا

خواسته هایمان را بی پاسخ می گذاشت چون به یادش نبودیم

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم فروردین 1392ساعت 23:28  توسط قاسم درویشی  | 


در دنیایی که همه یا گوسفندند یا گرگ
ترجیح میدهم چوپان باشم
همدیگر را بدرید
من نی میزنم
♪ ♪♪ ♫

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم فروردین 1392ساعت 16:41  توسط قاسم درویشی  | 

شهر دوراهک                                     

گپی سیت میزنم خالو مکوشک                           میگن امسال شهری وو دوراهک

اوسا توشهر رسم شهر جارین                                 نه مث امرو نه مثل سال پارین

نه خر زاره میده نه گا باره                                     همه جا میشنوی سازو نخاره

اوسا طعنی دهاتی بارمو نی                                      گل دوساله تو بلوارمو نی

تو کیچه نی دیگه سنگ وخشاری                             همش آسفالت وی وو  سی سواری

از اینجا تا اولی واحد میارن                                   همی ای حاشه بالا گل می کارن 

خیابونا دیگه گا توش ولو نی                                   دگه ای پمپ بنزین گنو نی

 که سال تا سال دم شیرش خراون                             همیشه بسه چیله ش ُبی صحاون   

کم ی وو درد ورنج و شر آفات                               ول ی وو بند نودین و خرافات

اوسا نی کارهای بی هواسی                                  نماز میت و  نونوا  سیاسی

توهرکیچه یه آنتینی کا ی وو                                 اوسا اینترنت نفتی ول ی وو

دگه تو شهر فکر وفهم کم نی                                 دیگه فحش و بد وبیخار هم نی

صبی که علم و ایمون سر هم آدا                             دگه از شهر نمشن با سوادا    

خشاوا پر فشنگ ی وو نه پوکه                                 اوسا ایمون مد ی وو نه چوکه

گلیم کم زوو بی پا نمی شو                                     کسی زهرش شو یلدا نمی شو

نماز عید نی توش حرف آشغال                                 تمیزی میزنه تو هر دلی بال

کلام خو  به خو  مث تیر و سم نی                              فقط هر کس غریبن محترم نی

 اوسا دک سوز نی جی بار میوه                                نمیدن هر چی نونوا  دس غریوه

دگه اسا محلی هن و خیطش                                     هر افغانی که هن وم  شو ولیتش

نه تنها شوم وطبلی هن عذامو                                     سر بازار نی دتا  خدامو

دماغ شهر یا چاکن همی وخت                                   سی هرکاری خیال مرد وزن تخت 

چه شهری !وای!ماهی تو تریکی                        میخوامت ای دوراهک !وابلیکی

                                                 دوراهک -قاسم درویشی -بهمن۱۳۹۰

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اسفند 1391ساعت 22:53  توسط قاسم درویشی  | 

پروانه ی مینوز

 

بازیار  تخن  بارت  نونت مث جیر اوی                      امسال پشی مینوز اکوال تو شیر اوی

لاله مث دسی گل چهچه ری سرش بلبل                      هنزا خلالو بی که دار و پتیر اوی

هر دشت و بیابونی کردیم چراغونی                            مینوز گره جشن و هی نرگد و فیر اوی

صد شیشه  چراغ موشی توتشت اوی تا صب               فناوری با پیر  از نو همه گیر اوی

چن سال توای موسم چاسا همه سینی کوگ                 امسال و صد زوری نونی و پنیر اوی

توافتو و تو سرما ،یه لشکر دس تهنا                            از غصه  گل صورت ،مث دار تنیر اوی

از بس تک ودو  تو سم از بس شو رو ماتم                   امسال کد ده سال افتاده و پیر اوی

همسا که تماتی سوز هی رنگ زدن بی سم                  نفرین دل  مردم  کاری مث تیر اوی

قیمت اگه بالا بی رنگش سرطان زا بی                          حالا سی تلافی او مینوز دلیر اوی

باز ارتش امرو تو کشمکش امرو                              باغ هم دس کرم افتا هی خورد که سیر اوی

بازیار پسین تیسا همجا سر پو ویسا                         سیلش دم ریس  میسا کامسال اسیر اوی

ای بار خدا طهر کابروم تو واخری                              قرضام خفم کردن قسطام که دیر اوی   

                                                                   دوراهک-قاسم درویشی 1/12/91

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اسفند 1391ساعت 21:58  توسط قاسم درویشی  | 

تو جشن مدرسه یه عینکی بی      که می گفتن که واقع بین ترش نی

بنین ری چشم مردم تا بوینه            کسی که اصل دنیا باورش نی

                                     ***

نهادیم ری چش باپیر، نالی              مث نخلین که پیشالاش رخته

مث آرویزین،دنیا که جی آرد             تموم روزگارش ریغ بخته

                                     ***

بچی شاطر خوشالی عینکش برد    بوینه تی بواش،دنیا چه طهرن

می گفت که عین نون بی نمک هن   نپخته یا که سخته ،مثل زهزن

                                     ***

نها عینک ری چشم پاک شاعر       بوا جان؛ روزگار تو چه رنگن

نشسه بلبلی ری کنگه ی گل        یه وختی هر چه می وینی قشنگن

                                     ***

همو عینک که دادن سی کشاورز    یه آهی و یه سیلی رو زمی کار

یه باغی دی ،تماتش کپه ی خین     ولی خالین بنگاه از خریدار

                                     ***

یکی هم عینکش نا ری چیش دیش   که تی زهنا چه طهری رنگ دنیان 

می گفت:آخ جون همی جان جمعه بازار     النگون و لواس و درف و دمپان

                                     ***

 چشا بر دردلی بی حرف ها تهل     که عینک طاقتش سر رفت واشکن

همه گفتن سی چشم و گوش امرو   همی طهر بهترن عینک دیگه بس

                                     ***

 

                       قایم درویشی ۳۱/۳/۸۹ دوراهک

                

+ نوشته شده در  جمعه پنجم آبان 1391ساعت 9:21  توسط قاسم درویشی  | 

دوبیتی

میا ماه موارک بند سی مو

بکه خیرات حبی قند سی مو

مگه نه عید می شن رو فخیرا؟

تو سر روزت بده لبخند سی مو

عیدتان مبارک

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم مرداد 1391ساعت 12:51  توسط قاسم درویشی  | 

کسی اگ ریت بیات راشو بوندیم

یه سنگ صد منی پاشو بوندیم

اگه هر کشوری چش سرخکی کرد

دم موجی رضا شاشو بوندیم .

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم تیر 1391ساعت 19:25  توسط قاسم درویشی  | 

مطالب قدیمی‌تر